دانلود پایان نامه

سرمایه در گردش

بیش از صد سال است که مدیریت مالی به عنوان یک رشته علمی دستخوش تحولات عمده­ای شده است و هر روز گسترش بیش­تری پیدا کرده و حوزه­های مختلف آن به صورت تخصصی­تر درآمده است و به نقش خود در سازمان­ها ادامه می­دهد (یعقوب­نژاد، وکیلی­فرد و بابائی، 1389، 118). در سده­های گذشته شرکت­های تولیدی و صنعتی مقادیر زیادی کالا به­طور انبوه تولید کرده و سودهای کلانی برده­اند این امر باعث شد مسائل برنامه­ریزی و کنترل به­ویزه از نظر قدرت نقدینگی به تدریج در مدیریت مالی مورد توجه قرار گیرد و مدیریت سرمایه در گردش به­صورت یک بخش تخصصی واحد تجاری درآمده و عده زیادی از مدیران روزانه تمام انرژی و وقت خود را صرف اداره سرمایه در گردش نمایند. از دیدگاه مدیران مالی مدیرت سرمایه در گردش یک مفهوم ساده و روشن است که از توانایی شرکت در درک تفاوت بین دارائی­ها و بدهی­های کوتاه­مدت اطمینان می­دهد (هورس، 2005). نگهداری سطح مطلوب وجه نقد برای پرداخت بدهی باشد دال بر اهمیت سرمایه در گردش می­باشد. در عمل مدیریت سرمایه در گردش به یکی از مسا­ئلی سر رسیده شده و استفاده از فرصت­های ناگهانی مناسب جهت سرمایه­گذاری که نشانه­ای از انعطاف­پذیری واحد تجاری می­باشد و دسترسی به مواد اولیه برای تولید به طوری­که شرکت بتواند به­موقع جوابگوی تقاضای مشتریان مهم در سازمان­ها تبدیل شده است، جائی­که بسیاری از مدیران جرایی درگیر شناسایی عوامل اصلی مدیریت سرمایه در گردش و سطح بهینه آن هستند (لمبرسون، 1995). هر گونه تصمیم که در این بخش توسط مدیران واحد تجاری اتخاذ می­شود اثرات قابل ملاحظه­ای روی بازدهی عملیاتی واحد تجاری می­گذارد که باعث تغییر ارزش شرکت و نهایتاً ثروت سهامداران خواهد شد (یعقوب­نژاد، وکیلی­فرد و بابائی، 1389، 118).

2-16) مدیریت سرمایه در گردش

مدیریت سرمایه در گردش یکی از حوزه­های مهم در مدیریت مالی و مدیرت سازمان­ها به حساب می­­آید، زیرا به­طور مستقیم نقدینگی و سودآوری شرکت­ها تحت تأثیر قرار می­دهد. احتمال ورشکستگی برای شرکت­هایی که در معرض مدیریت نادرست سرمایه در گردش حتی با وجود سودآوری مثبت وجود دارد. مدیریت سرمایه در گردش با دارایی­ها و بدهی­های جاری سروکار دارد. دارائی­های جاری یک شرکت قسمت قابل توجهی از کل دارائی­های آن را تشکیل می­دهد. سطوح بیش­ از حد دارائی­های جاری می­تواند منجر به تحقق بازده سرمایه­گذاری کمتر از حد متعارف شود. با وجود این، شرکت­هایی که دارایی­های جاری کمی دارند در روند عادی عملیات کمبودها و مشکلاتی خواهند داشت (رحمان و نصر، 2007). مدیریت سرمایه در گردش کارا شامل برنامه­ریزی و کنترل دارائی­ها و بدهی­های جاری به­گونه­ای است که ناتوانی در برآورده کردن تعهدات کوتاه­مدت از یک طرف و اجتناب از سرمایه­گذاری بیش­از حد در این دارائی­ها را از طرف دیگر بر طرف نماید(رحمان و نصر، 2007).

بسیاری از تحقیقات این موضضوع را تأکید می­کند که مدیران زمان قابل تئجهی را صرف مسائل روزمره می­نمایند و یکی از مهم­ترین آن­ها مربوط به تصمیمات سرمایه در گردش است(ریموند پی­نو، 1380؛ رحمان و نصر، 2007؛ نذیروافزا، 2007؛ سامیلوگ و دیمرنس، 2008، …).

یکی از دلایل این موضوع این است که دارائی­های جاری سرمایه­گذاری­های کوتاه­مدتی هستند که به­طور مداوم یه سایر انواع دارایی­ها تبدیل می­شوند(رحمان و نصر، 2007).

یکی از اهداف نهایی هر شرکت بیشینه کردن سود در دراز مدت است، اما حفظ نقدینگی شرکت نیز یک هدف مهم است. مسئله این است که به­دست آوردن سود به قیمت از دست دادن نقدینگی می­تواند مشکلات جدی برای یک شرکت ایجاد نماید. بنابراین باید یک تعادل بین این دو هدف برقرار شود و یک هدف نباید به بهای هدف­های دیگر هدف دیگر به دست آید زیرا هر دوی آن­ها اهمیت خود را دارند. اگر یک شرکت به سودآوری توجه نداشته باشد، نمی­تواند به مدت زیادی دوام یابد و از طرف دیگر اگر نگران نقدینگی نباشد ممکن است به مدت زیادی دوام یابد و از طرف دیگر اگر نگران نقدینگی نباشد ممکن است با مشکلات ورشکستگی یا عدم پرداخت به­موقع بدهی­ها مواجه گردد. با توجه به دلایل فوق مدیریت سرمایه در گردش باید مورد توجه خاص قرار گیرد و در نهایت سودآوری شرکت را تحت تأثیر قرار می­دهد(رحمان و نصر، 2007).

شرکت­ها می­توانند سطح بهینه­ای از سرمایه در گردش را دارا باشند که ارزش آ­ن­ها را بیشینه نماید. موجودی فراوان و سیاست اعتباری سخاوتمندانه، می­تواند منجر به افزایش فروش گردد. موجودی زیاد ریسک کمبود موجودی را کاهش می­دهد و اعتبار تجاری به دلیل این­که امکان ارزیابی کیفیت محصول را قبل از پرداخت برای مشتریان فرآهم می­سازد، می­تواند باع افزایش فروش شود (دیلوف، 2003) . جزء دیگر سرمایه در گردش حساب­های پرداختنی است. به تعویق انداختن پرداخت­ها به عرضه­کنندگان این امکان را برای واحد تجاری فرآهم می­سازد تا کیفیت محصولات خریداری شده را مورد ارزیابی قرار دهد و می­تواند یک منبع انعطاف­پذیر و ارزان تأمین مالی برای شرکت­ها باشد. از طرف دیگر، اگر عرضه­کننده به­منظور پرداخت پیش از مؤعد تخفیف پیشنهاد نماید تأخیر در پرداخت صورت­حساب می­تواند بسیار هزينه­بر باشد (یعقوب­نژاد، وکیلی­فرد و بابائی، 1389، 120).

یک معیار رایج برای سنجش مدیریت سرمایه در گردش چرخه تبدیل نقد، فاصله زمانی بین انجام هزینه برای خرید مواد اولیه و وصول مبالغ کالاهای فروش رفته است. هر چه فاصله زمانی طولانی­تر باشد، سرمایه­گذاری بیش­تری در سرمایه در گردش انجام شده است. چرخه نقدی طولانی ممکن است سودآوری را افزایش دهد زیرا منجر به افزایش فروش گردد. با این وجود، اگر هزینه­های سرمایه­گذاری بیش­تر در سرمایه در گردش از منافع حاصل از نگهداری موجودی بیش­تر یا اعطای اعتبار تجاری بیش­تر به مشتریان فراتر باشد، سودآوری واحد تجاری ممکن است با افزایش چرخه­ی نقدی کاهش یابد (همان، 121).

دانلود پایان نامه