فايل دانشگاهی – بررسی اثرات ارتباطات مبتنی بر همکاری بر ایجاد قابلیت ‌های مرتبط با …

فايل دانشگاهی – 
بررسی اثرات ارتباطات مبتنی بر همکاری بر ایجاد قابلیت ‌های مرتبط با  …

۴۰۸/۳
منبع: یافته‌های تحقیق
با توجه به نتایج ارائه شده در جدول ۴-۳۶ و همانگونه که در شکل ۴-۶ مشاهده می‌شود، در شرکت‌های تولیدی از بین ۱۱ فرضیه، ۵ فرضیه تائید و ۶ فرضیه رد شدند؛ تاثیر مستقیم ارتباطات مبتنی بر همکاری بر عملکرد مالی همانند دو نتیجه‌گیری قبلی رد شد ولی بر خلاف نتیجه‌گیری قبلی (در شرکت‌های تجاری) و همانند نتیجه‌گیری کلی، تاثیر ارتباطات مبتنی بر همکاری بر عملکرد متمرکز بر مشتری، بر عملکرد همکاری مشتری و بر عملکرد مالی به صورت غیرمستقیم و با نقش میانجی قابلیت پیوند با بازار و قابلیت بازاریابی بوده است یعنی تاثیر ارتباطات مبتنی بر همکاری بر عملکرد متمرکز بر مشتری، بر عملکرد همکاری مشتری و بر عملکرد مالی غیرمستقیم و شرطی است.
۴-۷- خلاصه و جمع‌بندی فصل چهارم
در این فصل داده‌های جمع‌آوری‌شده به روش میدانی، مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفته و نتایج حاصل از آن به‌تفصیل ارائه شد. به این منظور، ابتدا با استفاده از جداول فراوانی به توصیف ویژگی‌های جمعیت شناختی پاسخ‌دهندگان پرداخته شد. در ادامه از آمار استنباطی جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها استفاده شد که این تجزیه‌وتحلیل در سه بخش تحلیل تک متغیره، دومتغیره و چند متغیره انجام گرفت. در بررسی‌های تک متغیره، ویژگی‌های هر یک از متغیرها از بعد نرمال بودن داده‌ها با بررسی شاخص‌های چولگی و کشیدگی بررسی شد و مشخص گردید که داده‌ها دارای توزیع نرمال هستند. سپس به‌منظور ارزیابی امکان تعمیم نتایج به‌دست‌آمده از نمونه به جامعه، با استفاده از آزمون t، وضعیت متغیرهای پژوهش و نوع ادراک پاسخ‌دهندگان از آن‌ها را مورد ارزیابی قرار دادیم. در تحلیل‌های دومتغیره، از آزمون همبستگی اسپیرمن با استفاده از نرم‌افزار SPSS جهت تعیین ارتباط بین دوبه‌دوی متغیرها استفاده گردید. در ادامه در قسمت تحلیل‌های چندمتغیره، مدل‌یابی معادلات ساختاری ارائه شد که شامل تحلیل عاملی و بررسی مدل ساختاری بود. قبل از انجام تحلیل عاملی باید مشخص می‌گردید که آیا تعداد داده‌های موجود برای تحلیل عاملی مناسب هستند یا خیر؟ برای این منظور از شاخص‌های KMO و آزمون بارتلت به کمک نرم‌افزار SPSS استفاده گردید و مشخص شد که داده‌ها برای تحلیل عاملی بسیار مناسب هستند. سپس با به‌کارگیری نرم‌افزار SmartPLS تحلیل عاملی تأییدی انجام گرفت تا مشخص شود سؤالات (متغیرهای آشکار) چه میزان همبستگی با متغیر مکنون خود دارند که با بررسی بارهای عاملی مشخص شد سؤالات پرسشنامه به‌خوبی توانسته‌اند سازه/ متغیرهای پنهان خود را بسنجند و توضیح دهند. در ادامه ضریب قابلیت اطمینان ساختاری، محاسبه شد که ملاحظه شد همه‌ی ابعاد مدل قابل قبول می‌باشند. برای ارزیابی روایی مدل از دو معیار روایی همگرا و روایی افتراقی استفاده شد. سپس مدل ساختاری پژوهش ارائه شده و بر اساس ضرایب مسیرها و اعداد معناداری آن‌ها، وضعیت تأیید یا رد فرضیات تحقیق مشخص شد. بر این اساس از مجموع ۱۱ فرضیه تحقیق، ۵ فرضیه مورد تأیید قرار گرفت و ۶ فرضیه رد گردید. سپس در بررسی اثرات غیرمستقیم مدل، مشخص شد که ارتباطات مبتنی بر همکاری به‌صورت غیرمستقیم از طریق متغیرهای قابلیت پیوند با بازار و قابلیت بازاریابی تأثیر بیشتری بر عملکرد مالی، عملکرد متمرکز بر مشتری و عملکرد همکاری مشتری دارد تا به‌صورت مستقیم؛ بنابراین، متغیرهای قابلیت پیوند با بازار و قابلیت بازاریابی در روابط بین ارتباطات مبتنی بر همکاری و عملکرد به‌عنوان متغیر واسطه عمل می‌کنند. هم‌چنین در تحلیل مقایسه‌ای، نتایج آزمون کروسکال- والیس نشان داد که نوع شرکت (سهامی خاص، سهامی عام و تضامنی) تفاوت معناداری در متغیرهای پژوهش ایجاد نمی‌کند. و در تحلیل مقایسه‌ای من ویتنی و ویلکاکسون، نتایج آزمون نشان داد که بین متغیرهای پژوهش و نوع فعالیت شرکت (تولیدی و تجاری) رابطه معناداری وجود ندارد. هم چنین به منظور مقایسه‌ی فرضیه‌ها در شرکت‌های تولیدی و تجاری مدل ساختاری مجددا در نرم‌افزار PLS آزمون شد و نشان داده شد که ارتباط بین ارتباطات مبتنی بر همکاری و معیارهای عملکرد روابط در شرکت‌های تجاری مستقیم و غیرشرطی ولی در شرکت‌های تولیدی غیرمستقیم و شرطی است؛ یعنی نوع شرکت در روابط بین متغیرها نقش تعدیل‌گر را ایفا می‌کند.
فصل پنجم:
نتیجه‌گیری و پیشنهادها
۵-۱- مقدمه
در این فصل به بررسی نتایج حاصل از تجزیه‌وتحلیل داده‌ها می‌پردازیم و به دنبال پاسخ‌هایی به سؤالات پژوهش هستیم. بر این اساس، هر یک از فرضیات و وضعیت تأیید یا رد آن‌ها به‌صورت جداگانه مورد بررسی قرارگرفته و توضیحاتی در مورد آن‌ها ارائه می‌گردد. در ادامه، سعی می‌کنیم به یک نتیجه‌گیری کلی درباره موضوع موردبحث دست یابیم. در پایان نیز بر اساس نتایج حاصل، پیشنهادهای پژوهش و محدودیت‌هایی که طی مراحل مختلف انجام تحقیق با آن‌ها مواجه بوده‌ایم بیان می‌شوند.
۵-۲- بررسی یافته‌های تحقیق
۵-۲-۱- فرضیه ۱-۱

این مطلب را هم بخوانید :  سامانه پژوهشی - بررسی اثر کود بیولوژیک نیتروکسین و محلول‌پاشی عناصر ریز مغذی آهن، روی، ...

برای دانلود متن کامل این فایل به سایت torsa.ir مراجعه نمایید.

  • ارتباطات مبتنی بر همکاری، بر عملکرد متمرکز بر مشتریان تأثیر مثبت دارد.

بر اساس نتایج حاصل از تجزیه‌وتحلیل داده‌ها در فصل چهارم، این فرضیه رد شده است (در شرکت‌های تجاری تائید و در شرکت‌های تولیدی رد شده است). ارتباطات مبتنی بر همکاری که شامل فراوانی، بازخورد متقابل، تشریفات و عقلانیت است، نتوانسته به‌طور مستقیم پیش‌بین مؤثری برای عملکرد متمرکز بر مشتریان باشد. این مسیر با ضریب ۰۶۴/۰ در سطح اطمینان ۹۵ درصد مورد تائید قرار نگرفت. درواقع بین ارتباطات مبتنی بر همکاری و عملکرد متمرکز بر مشتریان ارتباط معناداری وجود ندارد. از طرفی طبق نتایج آزمون مسیرهای غیرمستقیم، با توجه به این‌که ضریب رگرسیونی اثرات غیرمستقیم ارتباطات مبتنی بر همکاری بر عملکرد متمرکز بر مشتریان از قدر مطلق ضریب رگرسیونی اثرات مستقیم آن بزرگ‌تر بوده (۰۶۴/۰<419/0)، می‌توان گفت که ارتباط بین ارتباطات مبتنی بر همکاری و عملکرد متمرکز بر مشتریان غیرمستقیم و شرطی است؛ به‌عبارت‌دیگر متغیرهای قابلیت پیوند با بازار و قابلیت بازاریابی در روابط بین ارتباطات مبتنی بر همکاری و عملکرد متمرکز بر مشتریان به‌عنوان واسطه عمل می‌کنند. این نتیجه همسو با نتایج پژوهش ین چون چن (۲۰۱۳) نیست و آنان در پژوهش خود به این نتیجه رسیده بودند که بین ارتباطات مبتنی بر همکاری و عملکرد متمرکز بر مشتریان ارتباط آماری مثبت و معناداری وجود دارد. ولی هم‌سو با نتایج نعمتی و همکاران (۱۳۹۱) می‌باشد. می‌توان به این نتیجه رسید که شرکت‌های تولیدی نتوانسته‌اند به‌طور مستقیم از طریق مکانیزم‌های ارتباطات مبتنی بر همکاری یعنی فراوانی، بازخورد متقابل، تشریفات و عقلانیت، روابط بلندمدت و باکیفیت با مشتریان ایجاد و آن را تبدیل به مزیت رقابتی و درنهایت منجر به رضایت مشتریان، حفظ مشتریان و کیفیت بالای تولیدات و خدمات بنمایند.
۵-۲-۲- فرضیه ۲-۱

  • ارتباطات مبتنی بر همکاری، بر عملکرد همکاری مشتریان تأثیر مثبت دارد.

بر اساس نتایج حاصل از تجزیه‌وتحلیل داده‌ها در فصل چهارم، این فرضیه رد شده است (در شرکت‌های تجاری تائید و در شرکت‌های تولیدی رد شده است). ارتباطات مبتنی بر همکاری که شامل فراوانی، بازخورد متقابل، تشریفات و عقلانیت است، نتوانسته به‌طور مستقیم پیش‌بین مؤثری برای عملکرد همکاری مشتریان باشد. این مسیر با ضریب ۱۸۷/۰ در سطح اطمینان ۹۵ درصد مورد تائید قرار نگرفت. درواقع بین ارتباطات مبتنی بر همکاری و عملکرد همکاری مشتریان ارتباط معناداری وجود ندارد. از طرفی طبق نتایج آزمون مسیرهای غیرمستقیم، با توجه به این‌که ضریب رگرسیونی اثرات غیرمستقیم ارتباطات مبتنی بر همکاری بر عملکرد همکاری مشتریان از قدر مطلق ضریب رگرسیونی اثرات مستقیم آن بزرگ‌تر بوده (۱۸۷/۰<340/0)، می‌توان گفت که ارتباط بین ارتباطات مبتنی بر همکاری و عملکرد همکاری مشتریان غیرمستقیم و شرطی است؛ به‌عبارت‌دیگر متغیرهای قابلیت پیوند با بازار و قابلیت بازاریابی در روابط بین ارتباطات مبتنی بر همکاری و عملکرد همکاری مشتریان به‌عنوان واسطه عمل می‌کنند. و این به این معناست که اتخاذ ارتباطات مبتنی بر همکاری به‌طور غیرمستقیم، شرکت‌ها و مشتریان را قادر به داشتن درک بهتر از مزایای متقابل و سرمایه‌گذاری ویژه روابط می‌سازد که این به‌نوبه‌ی خود منجر به افزایش رفتارهای مبتنی بر همکاری مشتریان می‌شود. این نتیجه همسو با نتایج پژوهش ین چون چن (۲۰۱۳) و امیرشاهی و همکاران (۱۳۹۱) نیست؛ آنان در پژوهش خود به این نتیجه رسیده بودند که بین ارتباطات مبتنی بر همکاری و عملکرد همکاری مشتریان ارتباط آماری مثبت و معناداری وجود دارد. می‌توان به این نتیجه رسید که شرکت‌های تجاری در ایجاد ارتباطات مبتنی بر همکاری مؤثر بر عملکرد همکاری مشتری موفق عمل کرده‌اند ولی شرکت‌های تولیدی نتوانسته‌اند به‌طور مستقیم از طریق مکانیزم‌های ارتباطات مبتنی بر همکاری یعنی فراوانی، بازخورد متقابل، تشریفات و عقلانیت، روابط بلندمدت و باکیفیت با مشتریان ایجاد و آن را تبدیل به مزیت رقابتی و درنهایت منجر به عملکرد همکاری مشتری بنمایند که این می‌تواند حاکی از عدم توانایی مستقیم شرکت‌های تولیدی در تبدیل ارتباطات مبتنی بر همکاری به عملکرد همکاری مشتری باشد و از طریق میانجی قابلیت بازاریابی این امر محقق می‌شود.
۵-۲-۳- فرضیه ۳-۱

این مطلب را هم بخوانید :  بررسی اثرات ارتباطات مبتنی بر همکاری بر ایجاد قابلیت ‌های مرتبط با بازار و ...

  • ارتباطات مبتنی بر همکاری، بر عملکرد مالی تأثیر مثبت دارد.

بر اساس نتایج حاصل از تجزیه‌وتحلیل داده‌ها در فصل چهارم، این فرضیه رد شده است (در شرکت‌های تجاری و تولیدی رد شده است). ارتباطات مبتنی بر همکاری که شامل فراوانی، بازخورد متقابل، تشریفات و عقلانیت است، نتوانسته به‌طور مستقیم پیش‌بین مؤثری برای عملکرد مالی باشد. این مسیر با ضریب ۱۷۷/۰- در سطح اطمینان ۹۵ درصد مورد تائید قرار نگرفت. درواقع بین ارتباطات مبتنی بر همکاری و عملکرد مالی ارتباط معناداری وجود ندارد. از طرفی طبق نتایج آزمون مسیرهای غیرمستقیم، با توجه به این‌که قدر مطلق ضریب رگرسیونی اثرات غیرمستقیم ارتباطات مبتنی بر همکاری بر عملکرد مالی از قدر مطلق ضریب رگرسیونی اثرات مستقیم آن بزرگ‌تر بوده (۱۷۶/۰<533/0)، می‌توان گفت که ارتباط بین ارتباطات مبتنی بر همکاری و عملکرد مالی غیرمستقیم و شرطی است؛ به‌عبارت‌دیگر متغیرهای قابلیت پیوند با بازار و قابلیت بازاریابی در روابط بین ارتباطات مبتنی بر همکاری و عملکرد مالی به‌عنوان واسطه عمل می‌کنند. که این اشاره می‌کند استراتژی‌های ارتباطات مبتنی بر همکاری تنها منابع بالقوه بوده و برای عملکرد مالی باارزش نمی‌باشند. به‌عبارت‌دیگر هنگام اتخاذ استراتژی‌های ارتباطات مبتنی بر همکاری، شرکت‌ها دارای قابلیت‌های برتر مرتبط با بازار برای دستیابی و حفظ مشتریان باارزش و ایجاد فعالیت‌های توزیع خدمات و تولیدات بوده و این عملکرد مالی برتر را ایجاد می‌کند. این نتیجه همسو با نتایج پژوهش ین چون چن (۲۰۱۳) است. آنان نیز در پژوهش خود به این نتیجه رسیده بودند که ارتباط بین ارتباطات مبتنی بر همکاری و عملکرد مالی غیرمستقیم و شرطی است؛ قابلیت پیوند با بازار و قابلیت بازاریابی در روابط بین ارتباطات مبتنی بر همکاری و عملکرد مالی در صنعت الکترونیک تایوان به‌عنوان واسطه عمل می‌کنند.
۵-۲-۴- فرضیه ۱-۲

  • ارتباطات مبتنی بر همکاری، بر قابلیت پیوند با بازار تأثیر مثبت دارد.

با توجه به نتایج به‌دست‌آمده، این فرضیه تائید شده است. و این یافته تأییدکننده نتایج تحقیقاتی است که پیشنهاد می‌کنند ارتباطات مبتنی بر همکاری (فراوانی، بازخورد متقابل، تشریفات و عقلانیت) ایجاد قابلیت پیوند با بازار را تقویت می‌کند. حال اگر این دانش و هوشمندی ارتباط مبتنی بر همکاری با قابلیت پیوند با بازار (قابلیت‌های مرتبط با مشتری، قابلیت‌های ایجاد رابطه مداوم با عرضه‌کنندگان، توانایی برای حفظ مشتریان، قابلیت‌های پیوند کانال) ترکیب و هم سو شود، انتظار می‌رود که نتایج بهتر و مطلوب‌تری عاید شرکت شود. ین چون چن (۲۰۱۳) در پژوهش خود به وجود ارتباط مثبت بین ارتباطات مبتنی بر همکاری و قابلیت پیوند با بازار اشاره‌کرده‌اند. این مسیر با ضریب برابر ۶۹۶/۰ گویای تأثیر مثبت و معنادار ارتباطات مبتنی بر همکاری بر قابلیت پیوند با بازار می‌باشد.
۵-۲-۵- فرضیه ۲-۲

  • ارتباطات مبتنی بر همکاری، بر قابلیت بازاریابی تأثیر مثبت دارد.

با توجه به نتایج حاصل از تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، این فرضیه تائید شده است. و این با توجه به جنبه‌هایی که از ارتباطات مبتنی بر همکاری یعنی فراوانی، بازخورد متقابل، تشریفات و عقلانیت بیان کردیم، ملاحظه می‌شود که این ابعاد توانسته ایجاد قابلیت بازاریابی را تقویت کند. و این نتیجه کاملاً مطابق با پژوهش ین چون چن (۲۰۱۳) می‌باشد. این ارتباطات مبتنی بر همکاری بهبود یافته جریان اطلاعات بازار را بین شرکت و مشتریان بهبود بخشیده و منجر به قابلیت بازاریابی برای ایجاد پیشنهادات برتر تولیدات و روابط بهتر با مشتریان می‌شود. این فرضیه مسیر با ضریب برابر ۷۱۳/۰ گویای تأثیر مثبت و معنادار ارتباطات مبتنی بر همکاری بر قابلیت بازاریابی می‌باشد.
۵-۲-۶- فرضیه ۱-۳

  • قابلیت پیوند با بازار بر عملکرد متمرکز بر مشتریان تأثیر مثبت دارد.

مدیر سایت