مقاله (پایان نامه) نیمرخ متابولیکی زنان هایپرگلایسمی

اگر غلظت گلوکز خون ناگهان به دو تا سه برابر مقدار طبیعی برسد و در این سطح بماند ترشح انسولین در دو مرحله به شدت افزایش می یابد:

۱-در عرض۳تا۵ دقیقه پس از افزایش ناگهانی گلوکز خون، غلظت انسولین پلاسما۱۰ برابر می شود. علت ان این است که انسولین موجود در سلول های بتای لوزالمعده فوری به خون می ریزد. با این حال افزایش اولیه ترشح انسولین حفظ نمی شود بلکه با گذشت۵تا۱۰دقیقه دیگر غلظت انسولین نصف می شود.

۲-در حدود دقیقه پانزدهم ترشح انسولین برای بار دوم افزایش می یابد و در عرض ۲تا۳ساعت به یک کفه جدید می رسد، که این بار میزان ترشح از مرحله نخست هم بیشتر است.

رابطه فیدبک بین غلظت گلوکز خون و میزان ترشح انسولین

هر گاه غلظت گلوکز خون از ۱۰۰mg/dl فراتر رود ترشح انسولین به سرعت افزایش می یابد و وقتی غلظت گلوکز خون به ۴۰۰_۶۰۰mg/dl می رسد ترشح انسولین ۱۰ تا ۲۵ برابر می شود.لذا افزایش ترشح انسولین به دلیل محرک گلوکز هم از نظر سرعت و هم از نظر مقدار ترشح بسیار قابل توجه است. به علاوه افزایش و کاهش ترشح انسولین تقریبا با یک سرعت روی می دهد و سطح انسولین ۳تا۵ دقیقه پس از بازگشت گلوکز خون به سطح ناشتا کاهش می یابد.این پاسخ ترشح انسولین به افزایش غلظت گلوکز خون یک فیدبک بسیار مهم برای تنظیم غلظت گلوکز خون است. هر مقدار افزایش گلوکز خون ترشح انسولین را افزایش میدهد، انسولین انتقال گلوکز را به کبد، عضله و دیگر سلول های بدن افزایش می دهد تا غلظت گلوکز خون به سطح طبیعی بازگردد.

عوامل دیگری که ترشح انسولین را تحریک می کنند

اسیدهای امینه: برخی از اسیدهای امینه ترشح انسولین را افزایش می دهند. قویترین انها ارژینین و لیزین هستند.

هورمون های گوارشی: امیزه ای از چند هورمون گوارشی مهم گاسترین، سکرتین، کوله سیستوکینین و پپتید انسولین دوست وابسته به گلوکز، که احتمالا مهم ترین هورمونی است که ترشح انسولین را تا حدی افزایش میدهد.

تمرین های ورزشی در دیابت نوعII

کالج پزشکی ورزش امریکا ۳۰ دقیقه ورزش باشدت متوسط که در بیش تر روز های هفته انجام شود رابرای بالا بردن سلامتی پیشنهاد کرده است(۲۵).این ۳۰ دقیقه می تواند درسه جلسه ده دقیقه ای انجام شود که البته با هزینه ی انرژی ۱۵۰۰کیلو کالری در هفته توام باشد(۶۴).

تحقیقات نشان میدهد که ورزشهای هوازی با شدت متوسطنظیر ۳۰ دقیقه پیاده روی روزانه به مدت ۵ هفته همراه با رژیم غذایی مناسب، ۷-۵%از وزن بدن کاسته و از پیشرفت بیماری می کاهد. به گزارش تحقیقی از افسر امیدی پژوهشگر دانشگاه علوم پزشکی تهران، ورزشهای هوازی، قبل و در حین حاملگی برای زنانی که در معرض خطر ابتلا به دیابت هستند، بسیار موثر است(۱۴).

مانسونوهمکاران(۲۰۰۲)دریکتحقیقدریافتندزنانیکهحداقلدوونیمساعتدرهفتهپیادهرویداشتهاند،یککاهش ۳۰%درریسکبیماریهای قلبیعروقیمواجهشدند. دراینتحقیقپیادهرویباسرعت ۴٫۸-۳٫۲ کیلومتردرساعتو ۶٫۴-۴٫۸ کیلومتردرساعت،کاهشریسکحوادثقلبیتا ۱۴%و ۲۴%بهدنبالداشتهاست(۶۰).

درپژوهشگریگ (۲۰۰۳)بیماراندیابتیکهحداقلدوساعتدرهفتهپیادهرویداشتهاند،کاهشکلمرگومیر (۳۹%-) وکاهشمرگومیرقلبیعروقی(۳۴%-) داشتهاست. درهمانمطالعهبینکسانیکهسهتاچهارساعتدرهفتهقدمزدهاندکاهشدرمرگومیرکلومتعاقبانمرگومیرقلبیعروقی(۵۴%-) و (۵۳%-) ذکرشدهاند(۴۸).

شیوع دیابت نوع IIدر اواخر ۳۰ سالگی سه برابر می شود، که مهمترین علت ان افزایش وزن بدن می باشد. نتایج مطالعات نشان می دهد که بیشترین اثر ورزش همراه با رژیم غذایی در سنین ۶۰ سال و بالاتر می باشد، که به کاهش ۷۱% روند پیشرفت دیابت منجر می شود.همچنین بر اساس مطالعات انجام شده، ورزش یوگا، نیاز به درمان خوراکی را در دیابت نوع IIکاهش می دهد. البته انجام ورزشهای شدید برای بیماران مسن و مبتلایان به دیابت مزمن خطرناک است. این قبیل بیماران باید پیش از ورزش از نظر علائم رتینوپاتی، نوروپاتی، نفروپاتی و بیماری های قلبی عروقی مورد بررسی قرار گیرندو قبل، حین و پس از ورزش، میزان گلوکز خون انها اندازهگیری شود. انجام ورزش برای افرادی که سطح گلوکز خون انها بیش از ۲۵۰ میلی گرم در دسی لیتر و کمتر از ۱۰۰ میلی گرم بر دسی لیتر است،ممنوع می باشد(۱۴).

مهم ترین اثرات ورزش ان است که، تمرین های ورزشی، بهبود حساسیت انسولین در بیماران دیابتی نوعII را نشان داده اند. در نتیجه ممکن است افزایش عمل انسولین در عضلات اسکلتی به وجود اید.

پایان نامه تاثیر هشت هفته تمرین هوازی منتخب برنیمرخ متابولیکی زنان هایپرگلایسمی

اثرات و فواید درمانی ورزش در افراد مبتلا به دیابت نوع II عبارتند از:

۱-کاهش سطح گلوکز و انسولین خون

۲-بهبود وضع تحمل گلوکز خوراکی

۳-بهبود پاسخ ترشح انسولین به محرک های خوراکی گلوکز

۴-بهبود حساسیت محیطی و کبدی به انسولین

۵-بهبود وضع چربی های خون

۶-کاهش فشار خون

۷-کاهش خطر وقوع بیماری قلبی و عروقی

۸-افزایش سطح سلامت بدن

۹-افزایش مصرف انرژی و کمک به کاهش وزن

۱۰-بهتر شدن کیفیت زندگی

۱۱-روش زندگی سالم تر

۱۲-احساس روحی بهتر

کاهش غلظت قند خون، با ترکیب ورزش و کاهش وزن معمولا بهتر مشاهده می شود. کاهش سطح گلوکز ممکن است یک هفته پس از شروع ورزش شدید اتقاق بیفتد.عضلات اولین بافتی است که به ورزش پاسخ می دهد و باعث حمل و انتقال قند و گلیکوژن می گردد. نتیجه این فعالیت کاهش سطح قند خون است.

 

ترشح انسولین و ورزش

به علت هتروژن بودن مراحل مقاومت انسولینی در بیماران، پاسخ های متعددی نسبت به بهبود تمرین های ورزشی دیده می شود.اگرچه بهبود حساسیت نسبت به انسولین در اثر تمرینات ورزشی به سطح پایه ای ترشح انسولین وابسته است ولی نشان داده شده که ورزش به منظور بهبود قند خون باعث افزایش ترشح انسولین می گردد.

 

بافت چربی

نتایج ورزش بر بافت چربی عبارتند از:

۱-افزایش برداشت گلوکز توسط اثر تحریکی انسولین

۲-افزایش حمل و متابولیسم انتقال و اتصال به اسید های چرب

۳-افزایش حساسیت لیپولیز در اثر اپی نفرین

این یافته ها ممکن است در اثر افزایش تعداد حمل کننده های گلوکز در ازای غشای سلول، کاهش در میکروزوم با چگالی کم و کاهش اندازه سلول چربی باشد(۲).

 

عضلات اسکلتی بدن

به طود کلی عضلات اسکلتی با داشتن ۳۵ تا ۴۰ درصد وزن بدن  مهمترین نقش را در متابولیسم گلوکز دارند.

تطابق بافت عضلانی به ورزش در بیمارن دیابتی نوعII

افزایش دانسیته مویرگ ها

بهبود حساسیت انسولین در عضلات

بهبوددر حداکثر اکسیژن مصرفی

بهبود فعالیت انزیم های اکسیداتیو عضلات اسکلتی در افراد دیابتی

تغییرات مطلوب در شکل و بیوشیمی عضلات

آدرس سایت برای متن کامل پایان نامه ها

مطالعات روی حیوانات نشان می دهد که برداشت گلوکز و حساسیت انسولین در عضلات، بیشتر توسط اثرات فعالیت و تحرک ایجاد می شود. گاهی حتی علی رغم ایجاد تطابق عضلات اسکلتی به ورزش در بیماران دیابتی نوعII، تغییری در قند یا چربی خون اتفاق نمی افتد. زیرا نقش فعالیت لاکتات دهیدروژناز که در متابولیسم گلوکز کاملا مشخص شده است، در افراد دیابتی یا افراد شاهد سالم، در پاسخ به تمرین های ورزشی، تغییری نمی کند.

مطالعات دربیمارن دیابتی نوعII، از طریق مطالعه عضلات و بررسی حمل گلوکز در پاسخ به غلظت بالای انسولین کاهش قابل ملاحظه ای از حمل گلوکز در مقایسه با افراد غیر دیابتی را نشان می دهد. این یافته ها اختلال بعد از گیرنده انسولین در سلول را در افراد دیابتی غیر وابسته به انسولین مطرح می کند. ممکن است این اختلال به شدت دیابت یا میزان چاقی بیماران یا هردو مورد مربوط باشد.

والبرگ و همکاران(۱۹۸۶) تحقیق کردند که توانایی عمل عضلات در تنظیم حمل قند خون در اثر تکرار انقباض عضلانی ایجاد می شود.

اندازه گیری پایه ای حمل گلوکز در عضلات موش های صحرایی که توسط استرپتوزوسین (داروی محرک دیابت)، مبتلا به دیابت شده اند بیانگر حمل گلوکز به میزان ۵۲% کمتر از موش های شاهد طبیعی بود. پس از برنامه ورزشی شنای سه روزه عضلات موش های صحرایی دیابتی، ظرفیت طبیعی حمل گلوکز وابسته به تحریک انسولین را نشان دادند. بنابراین تکرار فعالیت های انقباض عضلانی میتواند حساسیت انسولین را بهتر کند(۱۴).

شرایط یا مکانیزم های ممکن برای کاهش حمل گلوکز در عضلات اسکلتی افراد مبتلا به دیابت نوع II عبارتند از:

الف -افراد چاق

-کاهش پیوند انسولین

-کاهش تعداد گیرنده های انسولین

-کاهش فعالیت تیروزین کیناز انسولین

-کاهش پروتئین حمل کننده گلوکز

ب-افراد غیر چاق

-حمل کننده های گلوکز بدون تغییر است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *