دانلود پایان نامه

رابطه جریان وجوه نقد با ساختار دارایی و سرمایه

         وجوه نقد از منابع مهم وحیاتی هر واحد اقتصادی است. بنابراین ایجاد توازن بین وجوه نقد موجود و نیازهای نقدی، یکی از مهمترین عوامل سلامت اقتصادی واحد تجاری و تداوم آن است [1]. علاوه بر آن زمانی که بحث تجزیه و تحلیل نقدینگی مطرح می شود، اطلاعات صورت جریان وجوه نقد، به مراتب قابل اتکاءتر از اطلاعات ترازنامه است، زیرا داده های تراز نامه وضعیت بنگاه اقتصادی را در یک مقطع زمانی اندازه گیری می کند، در حالی که صورت جریان وجوه نقد تغییرات در سایر صورت های مالی را گزارش می کند، و اصولاً تخصیص های اختیاری را می زداید[2].

به طور کلی در پاسخ به این سوال که چرا واحدهای تجاری مبادرت به تهیه صورت جریان وجوه نقـد می کنند؟ گـروهی معتقدند که صـورت جریان وجـوه نقد عـلاوه بر فعالیت های سرمایه گذاری ( شامل مخارج سرمایه ای واحد تجاری ) در زمینه های غیر سرمایه گذاری ( مانند کمک به واحد های تجاری در حذف تخصیص های اختیاری، بیان چگونگی تغییرات در سایر صورت های مالی، بهبود پیش بینی ها در جهت تامین مالی آتی و غیره ) نیز مورد استفاده قرار می گیرد[ 17] و[18]. گروهی دیگر معتقدند که صورت جریان وجوه نقد می تواند معرف نحوه ی تخصیص وجوه نقد مورد استفاده توسط شرکت ها باشد، به عبارت دیگر رفتار شرکت ها را در نحوه تخصیص وجوه نقد بیان می کند[22]. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که این موضوع باید بیش از پیش مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد، زیرا شرکت ها بیشتر منابع خود را بر روی سرمایه گذاری ها یا کاهش تامین مالی خارجی به کار می گیرند. هر چند شرکت ها برای بهبود نقدینگی و گردش وجوه نقد بالاتر و تامین مالی خارجی جدید تلاش می کنند به بازارهای مالی جدید دست یابند[17].

تغییر در جریان وجوه نقد عملیاتی به عنوان منبع و سرچشمه وجوه نقد شرکتها، تاثیر بسزایی بر روی ساختار دارایی وسرمایه از جمله وجوه نقد نگهداری شده، سرمایه گذاری و تامین مالی خارجی دارد. افزایش در وجوه نقد شرکتها، در کوتاه مدت موجب افزایش پس انداز و کاهش تامین مالی خارجی ( کاهش بدهی از طریق استقراض و یا کاهش فروش سهام سر مایه ) می گردد که این امر منجر به تغییر دردارایی و سرمایه شرکت به همان میزان می شود، اما در بلند مدت افزایش سرمایه گذاری و تامین مالی خارجی به دنبال خواهد داشت، زیرا شرکتها از محل وجوه نقد نگهداری شده اقدام به سرمایه گذاری منطقی می نمایند. ولی بدلیل اینکه وجوه پس انداز شده برای پروژه های سرمایه گذاری کفاف نمی کند، بناچار دست به استقراض می زنند، هر چند واحـد های تجاری در بلند مدت نیز ممکن است، بخشی از جریانات نقدی ورودی را همانند دوره های کوتاه مدت پس انداز نمایند، ولی این وجوه نمی تواند تمام نیازهای مالی آنها را جهت سرمایه گذاری تامین نماید. افزایش در میزان سرمایه گذاری و تامین مالی خارجی در بلند مدت نیز موجب تغییر در ساختار دارایی و سرمایه شرکت ها به همان میزان می گردد[21].

شرکت ها در کوتاه مدت یک بخش عمده ای ازوجوه نقد نگهداری شده را به جای پرداخت سود سهام یا انجام مخارج سرمایه ای ترجیحاً به کاهش تامین مالی اختصاص می دهند، به گونه ای که کاهش تامین مالی خارجی دردوره جاری موجب افزایش ظرفیت تامین مالی آتی می شود، به همین دلیل شرکت ها قبل از تخصیص دادن وجوه نقد برای پروزه ها و سرمایه گذاری های آتی، اقدام به کاهش تامین مالی خارجی  می نمایند. بنابراین می توان نتیجه گرفت که یک رابطه مستقیم بین افزایش و یا کاهش سرمایه گذاری و تامین مالی خارجی با ساختار دارایی و سرمایه وجود دارد [19] و [20].

دانلود پایان نامه